0001-25924212

Eerlijk?

Ik vind het lastig.

Net terug van de camping na tien dagen in een ienie-miniecaravannetje, viel het me weer op: ik heb best veel van alles. Boeken, jurkjes, schoenen, en dan vind ik ook nog dat ik me inhoud met het aanschaffen van spullen.

Mijn man denkt daar trouwens anders over. 

En heel soms ben ik dat met hem eens ook nog. Pas nog hing ik een nieuw jurkje in de kast. Naast een jurkje van vorig jaar; óók crèmekleurig en zwart. Mmm ja, dat was misschien niet helemaal handig of nodig.

Waarom doe ik het dan?

Omdat ik er op dat moment een ‘spark of joy’ van krijg. En dan niet zoals de Japanse opruimgoeroe Marie Kondo het bedoeld heeft.

Zij maant je tot opruimen tot op het bot (ik zeg ook ‘weg met dat bitterballenbuikje’) en adviseert je om heel systematisch ál je spullen aan te vatten en na te gaan of je er een blij gevoel, de ‘spark of joy’ van krijgt. Nee? Weg ermee. Zo ja: opruimen, en dan niet zomaar maar huil systematisch.

Die ‘sparks of joy’ mag je negeren als je spullen wilt áánschaffen. Omdat dat kortstondige ‘sparks’ zijn en waarschijnlijk vertroebeld door hebzucht, ingebeelde noodzaak of verstoorde hormonen.  Dus eerst nog een nachtje slapen voordat je iets nieuws koopt.

Ja Marie, ik doe mijn best.

Ik mijd de Action en de Ikea; voor ik weet kom ik terug met spullen waarvan ik het bestaan niet wist en waar ik voor die tijd kennelijk ook zónder kon. Winkelen beperk ik tot een minimum en ik doe het weleens tweedehands. Ik verzamel niks en de caravan was geleend.

Je kunt er zo een hele plank mee vullen.

Met alle boeken die zijn verschenen over opruimen kun je zo je pas opgeruimde plank weer vullen. Niet doen hoor, gewoon lenen bij de bieb. Eerlijk gezegd heb ik niet één boek over opruimen gelezen. Omdat ik het ongeveer wel in de smiezen heb. Ik schuim mijn huis regelmatig af met een kritische ‘wat-kan-weg’ blik, mijn kasten zijn op orde en ik breng soms iets naar de kringloop. Met mijn favoriete  broek of schoenen kan ik jaren toe. Ik heb alleen een boekenberg. Al jaren.

Om ook dat laatste aan te pakken beloof ik bij deze dat ik vóór het eind van het jaar een opruimboek heb gelezen. U hoort nog.

Wat ik wél heb gedaan?

Zo langzamerhand verleg ik steeds meer de kritische aandacht naar abstracte spullen: taakjes, projecten, verplichtingen, gewoontes. Je bent tenslotte een mindfulle juf of niet. En wat ik dus heb gedaan en echt véél eerder had moeten doen, is mijn emailaccount van de telefoon mieteren. Voor de yoga-opleiding waar ik werk, had ik dat al gedaan en nu dan eindelijk mijn privé- en praktijkmail. Als klein zzp-ertje was ik er toch in gestonken; het idee dat je altijd bereikbaar moet zijn. In één moeite door ook gestopt met Wordfeud.

Wat een zaligheid zeg, écht lekker.

Tijd over om in de zon te zitten. Of in de regen te wandelen. Beide is goed.

Als ik mag doorgaan: met meer zekerheid, eenvoudiger- stiller, warmer’. Op 1 december 2009 las ik deze al eens op een kalender. Ze zijn van Dag Hammerskjöld en nog altijd waard om te koesteren. En beetje bij beetje in praktijk te brengen.

En jouw mail beantwoord ik gewoon hoor, op gezette tijden.

Deel deze pagina:
Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailFacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail