bonbonEen héél brood zeilde door de lucht. En nóg een.

Als kiezels in een ravijn verdwenen ze in de bek van het nijlpaard. De dierverzorger gooide maar door in het grote gat. Hap, slik, weg.

Zo eet mijn man handgemaakte bonbons.

Niet handgemaakte ook trouwens. Eigenlijk alles.

Dat mag hij niet van mij.  Maar hij is eigen baas.

Ík snijd ze in tweeën. Dan ruilen we ieders een halve.  Ik kijk hoe het er van binnen uitziet.  Dan ga ik ruiken, likken, en een muizenhapje nemen. Ik voel het  knappen van de buitenlaag, en dan de smeltende zoetheid binnenin. Nóg een muizenhapje. De smaakquiz: wat proef ik echt? Dan het bewegen van tong en tanden. Het slikken en dan nog de nasmaak. De lust voelen voor het volgende hapje. En nóg een. En me dan ook nog verkneukelen op die ándere helft. Híj is ondertussen allang verder en verdwenen in het journaal.

Ik geef toe, het kost wat tijd: mindful eten.

Ik doe liever tien minuten over één bonbon dan gedachteloos een zak M&M’s weg te malen. Sterk staaltje van minder is meer,  vind ik. Ik ben ook nooit op dieet.  Niet meer.

‘Ik vind ze stinken’, zei een cursiste na een weekje oefenen met mindful eten. ‘Vroeger was ik gek op bokkenpootjes maar met dank aan deze oefening, lust ik ze niet meer. Als ik niet oppas val ik nog af ook.’

Dat zou zo maar kunnen.

Welk type eter ben jij?

Eten op zich is simpel.

Onze relatie met eten is vaak ingewikkeld. Het kan een flinke kluif zijn om die relatie weer een beetje leuk te krijgen. En vooral de relatie met jezelf.  We doen ons op dat gebied heel wat aan; het is niet gauw goed.

Susan Albers beschrijft vier type eters in haar boek ‘Mindful eten, stop met gedachteloos eten en leer weer genieten’.

  1. De lijner. Altijd en eeuwig. Iedere keer weer een nieuw dieet, zij – meestal zij- is geen leuke gast aan tafel omdat je nooit weet wat wel en niet mag volgens de laatste normen.
  2. De zelfondervoeder. De griezelige perfectionist. Akelig mager, sport waarschijnlijk buitensporig maar voelt zich van binnen een intens verdrietig vogeltje. Zij raakt waarschijnlijk in paniek bij een uitnodiging voor een etentje.
  3. De veeleter. Zij kan de stopknop niet vinden, voelt hem gewoon niet meer. Vaak gewoon dik. Eet matig mee bij het dinertje maar vult zich thuis bij.
  4. De chaotische eter. Veel eten en het er weer uit gooien. Dik zijn en dan weer dun, en het gevoel van eigenwaarde jojoot net zo hard mee. Zal bij jou aan tafel onvoorspelbaar zijn in hoeveelheden. Ogenschijnlijk normaal.

Nou zijn dit sterk versimpelde beelden. Zo zit de werkelijkheid nooit in elkaar.  Het verdriet en de pijn achter al dat eten en niet-eten, zijn wél werkelijk.

Een hart met honger?

Heb je echt zin in een zak chips of wil je, diep in je hart,  liever een knuffel?

En hoe eng kan het zijn om dát te voelen? Te vragen?

Zo kunnen je ogen óók honger hebben. Vanmiddag nog stond ik voor de oliebollenkraam. Ik kocht een bol omdat ik zag dat die kraam er stond. Razendsnel even gevoeld of ik buik- hoofd- hart of ooghonger had. Het bleek een combi te zijn van buik en oog. Nou lekker, ééntje dan, mét krenten en suiker.

Een bewuste eter kiest. Die laat zich soms leiden door zijn ogen maar meestal door zijn buik. Die geniet van een bakje chips en laat zich niet gek maken door chiazaad – of andere hypes. Die kan vertrouwen op een goede samenwerking tussen hoofd en hart, ogen en buik.

Echt, nóg meer bewustheid kan ik niet aan.

Mwaah, ik denk het wel . Angst hoort erbij. Het is mijn favoriete emotie ook niet maar hij is er wel.

Bij iedereen.

De kunst is om je eigen angst om de tuin te leiden. Ienie miniestapjes te nemen in mindful eten bijvoorbeeld. Niet vanaf nu elke dag. Dat geintje ken je: te hoge eisen stellen zodat je er nooit aan kunt voldoen. Probeer eens één keer per dag een mindful-eetmoment te nemen.

Je moet ergens beginnen in die kluwen van gedachten, gevoelens, zintuigen en lichaam, waaruit je bestaat. Soms is het zó ingewikkeld dat je moet bijsturen met hulp van buitenaf. Een duwbootje die het grote schip weer op koers brengt.

Het kan, het hoeft niet. Wees maar eerlijk.

Ja en nu?
  • Koop een paar handgemaakte bonbons en volg de procedure als beschreven.
  • Volg een ‘gewone’ mindfulnesstraining. Daar wordt een goede eerste stap gezet met mindful eten. Wil je erbij? Kijk eens in mijn agenda.
  • Ga het boek lezen en zelf oefenen. Maar als jij net zo in elkaar zit als ik, heb je waarschijnlijk al veel zelfhulpboeken in je kast staan. Zo goed als ongelezen.
  • Een stap verder is een cursus mindful eten. Even googelen wat er bij je in de buurt is. Persoonlijk ik heb vertrouwen in Artiva eetspecialisten.

Mijn wens voor jou nu: eet smakelijk, met liefde.

Deel deze pagina:
Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailFacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail