Als hardloopster (alleen in de vakantie even niet 😉 ) merk ik dat elke stap, iedere week weer, de conditie verbetert. Ik voel me moe én daarna sterk en fit. Sterkte in mijn beenspieren en meer ruimte en lucht in mijn hoofd en hart.

Dat hart kun je ook anders trainen, je kunt het leren meer compassie te ontwikkelen. Het wordt wat zachter en milder in dat gebied (zonder dat je een weekdier wordt..)

Hoe vaak klinkt de stem in je hoofd aardig tegen jezelf?

Hoe vaak loop jij jezelf te bekritiseren?

Hoe vaak vind je dat het allemaal niet deugt; je zou beter moeten kunnen, perfecter, jezelf meer onder controle hebben, weet ik veel?

 

Van mindfulness naar heartfulness

Compassie zet daar iets anders tegenover. Mildheid en mededogen voor al onze menselijke ‘tekortkomingen’.  Zorgzaamheid voor de pijn die het leven nou een keer óók met zich meebrengt. Ervaren dat jij echt niet (echt niet) de enige bent met gevoelens van onzekerheid, pijn, verdriet, schaamte, schuld. In plaats van dat te veroordelen ga je juist onderzoeken en oefenen hoe je daar wat liefdevoller mee om kunt gaan (tenzij je natuurlijk vind dat veroordelen beter helpt…)

Compassie is het vermogen je betrokken te voelen bij pijn en lijden van onszelf en anderen en de moed en bereidheid hebben om daar wat aan te doen. Dat is heel wat anders dan zelfmedelijden, zoals je zult ervaren.

In de mindfulnesstraining ligt het accent op het ontwikkelen van concentratie, aandacht en inzicht. Leren zijn met dat wat er is. Inzicht in de relatie van lichaam- geest, tussen denken en doen. Je hebt geleerd daar anders naar te kijken of andere keuzes te maken.  Vaker, bewuster schakelen tussen ‘doen’ en ‘zijn’. Vanuit een milde open houding.  En dat laatste, die milde houding, wordt in de compassietraining verstevigt en verdiept.

Onze cultuur legt een grote nadruk op succes, groei en prestaties. Onze  zogenaamde  ‘jaagstand’ wordt flink aangesproken terwijl ons gevaarsysteem (onze stresshuishouding) ook overuren maakt. In de compassietraining word je zorgsysteem meer ontwikkeld. Niet voor iedereen is een intern, goed ontwikkeld zorgsysteem vanzelfsprekend. Veel mensen hebben last van zelfkritiek, lage dunk, schaamte. Misschien is jouw basispatroon er wel een van boosheid, angst, wantrouwen of somberheid. Of het je het idee dat er amper aan je behoeften wordt voldaan. Gesprekstherapie kan dan helpen maar ‘praten over’ is iets anders dan ervaren (ik snap het wel maar voel het niet). Hier wordt compassietraining interessant omdat daar de nadruk ligt op het ervaren van geborgenheid, acceptatie en verbondenheid met jezelf en anderen.

 

Hoogste tijd om onszelf meer ter harte te nemen?!

Zelf heb ik de training uiteraard ook gevolgd  en heb ik de bijscholing gedaan. Ik vond het absoluut een waardevolle aanvulling op de mindfulnesstraining. In de laatste train je je ‘aandachtsspier ‘en in de compassietraining train je je hartspier. Nou, daar bleek ik ook nog heel wat te kunnen leren… hoe vaak ik in de jaagstand sta… hoe het zorgstandje gericht op anderen beter is afgesteld dan op mezelf…dikke tranen soms om oude pijn en verlies…maar ook vertrouwen en blijheid. Je hebt je eigen hart altijd bij je en je kunt er altijd terecht! In de training word je voorstellingsvermogen aangesproken (die dan weer zorgt voor nieuwe neurale verbindingen in je hoofd).  Onderzoek toont aan dat er een sterke samenhang is tussen compassie en gezondheid, welzijn en weerbaarheid bij tegenslag (o.a. K. Neff Zelfcompassie 2011, P. Gildert 2009 The compassionate mind).

Siepie met moederBij mij werkt het kijken naar iets heel liefs al. Bijvoorbeeld deze foto van mijn, toen nog, babypoesje met haar moeder.

Probeer het maar eens uit; zoek een foto, plaatje of herinnering die je ontroert of waarbij je liefde/mededogen voelt. En kun je je dan voorstellen dat er voor jou ook zoveel liefde/mededogen is?  Als dat lastig voor je is of je vind het dikke onzin wordt het juist interessant en dan zou ik zeker deelname aan een training overwegen.

Op opmerkingen als  ‘Jammer dat deze mindfulnesstraining  al afgelopen is’ en ‘Kun je ons niet nog een paar lessen geven?’ kan ik nu volmondig zeggen ‘ja, jammer maar je hebt een heleboel geleerd en ja, er is nu eindelijk een prachtige verdiepende, aanvullende training!’. Ik zie je daar graag, je kunt hier meer lezen.

Deel deze pagina:
Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailFacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail